Naszym celem jest stosowanie takich metod nauczania, które pozwolą uczennicom zobaczyć związek zdobywanej wiedzy z realnym życiem. Temu podporządkowany jest proces nauczania-uczenia się zarówno w kwestii doboru metod, jak i sposobu oceniania.

      I. Metoda projektu.

Nauczanie metodą projektu jest alternatywą dla systemu nauczania klasowo-lekcyjnego. Rozszerza ono wąskie ramy oddzielnych przedmiotów i pomaga uzyskać kompleksową wiedzę. Projekt edukacyjny jest to zadanie długoterminowe, polegające na samodzielnym i dogłębnym zbadaniu przez uczennice wybranego tematu.

Projekt ma wiele cech odróżniających go od innych metod nauczania: interdyscyplinarność; alternatywna rola nauczyciela; podmiotowość ucznia.

Uczy je wytrwałości, systematyczności i samodzielności oraz planowania i dobrej organizacji pracy. Pozwala na zdobycie większej pewności siebie i wiary we własne możliwości. Również nauczycielom uczestniczenie w projekcie pozwala modyfikować nawyki pracy i wzbogacać warsztat dydaktyczny.

 

     II. Metody aktywizujące.

Metody aktywizujące wspomagają proces uczenia się: rozumienia i definiowania pojęć, analizowania i klasyfikowania, analizy i syntezy, krytycznego myślenia, rozwiązywania problemów, pracy zespołowej, negocjowania i sprawnej komunikacji. Są to np. metoda kuli śniegowej, burza mózgów, mapa mentalna, piramida priorytetów, promyczkowe uszeregowanie, rybi szkielet, drzewko decyzyjne, okienko informacyjne, sześć myślących kapeluszy, puzzle, domino, bilet wejścia i wyjścia, cooperative learning, WebQuest i in.narzędzia TIK.

 

    III. Szkolne wycieczki dydaktyczne.

Szkolne wycieczki są elementem wspierającym i dopełniającym pracę dydaktyczno-wychowawczą. Na początku każdego roku szkolnego każdy zespół przedmiotowy, w tym zespół wychowawców, układa plan wycieczek przedmiotowych dla poszczególnych klas. Rokroczne układanie planu wycieczek naturalnie wpisuje się w realizowany program nauczania, jak również realizuje cele wychowawcze i dydaktyczne stawiane na początku każdego roku szkolnego.

 

    IV. Elementy oceniania kształtującego.

Elementy oceny kształtującej wspierają proces uczenia się. Taki sposób oceniania pozwala nam zauważać zarówno osiągnięcia, jak i braki w postępach uczniów. Umożliwia nam orientację w tym, jak możemy zwiększać osiągnięcia lub uzupełniać braki w sposób jak najbardziej efektywny tak, żeby stawały się one czynnikiem motywującym, a nie przeszkodą w przyswajaniu nowych wiadomości.

 

     V. Klasyfikacja trymestralna i świadectwa wewnętrzne.

Śródsemestralne sesje klasyfikacyjne pomagają stwierdzić czy uczennice osiągnęli cele przewidziane dla danego etapu, stanowią ewaluację pracy nauczycielek oraz skutkują konkretną informacją dla rodziców. Dla zrealizowania wszystkich wymienionych tu zadań, niezbędne jest prawidłowe zdefiniowanie celów podstawowych i rozszerzonych oraz opracowanie programów nauczania, dostosowanych do czasu, który mamy do dyspozycji.