Następnie rodzice omawiają z dyrektorem ekonomicznym sposób podjęcia współodpowiedzialności materialnej. Przedmiotem rozmowy jest wysokość zarówno czesnego na opłacenie bieżących kosztów funkcjonowania szkoły, jak i tzw. rodzinny wkład inwestycyjny. Wysokość udziału nie zależy od liczby dzieci uczących się w placówkach.

W „Sterniku" rozmawia się z każdą rodziną indywidualnie po to, by pieniądze nie stały się przeszkodą dla rodzin chcących zaangażować się w dzieło wychowania swoich dzieci według opisanego wyżej modelu. Chodzi zatem o to, by odczuwalny ciężar odpowiedzialności materialnej za szkołę był dla wszystkich taki sam bez względu na naturalne zróżnicowanie statusu majątkowego poszczególnych rodzin. Jest to inny sposób realizacji zasady „różni, ale równi".

Niemałe koszty ambitnego przedsięwzięcia edukacyjnego wymagają nieustannego poszukiwania sponsorów. Współodpowiedzialność za szkołę stymuluje wszystkich rodziców posyłających do niej swoje dzieci do aktywnego działania na tym polu.